The Johnnys ‎– Live At La Dolce Vita

 

 

 

Πρωτομαγιά του 1990 στη Λωζάνη, από Ευρωπαϊκή περιοδεία της παρέας του Spencer P Jones.

 

Σύντομα δε σας βλέπω να ξαναπαρακολουθείτε συναυλία, οπότε πάρτε τη δόση σας εδώ .

φλακ 16/44 βινυλιο

heartbleed

Λοιπόν ναι, Χμ!!! τι έλεγα? Πάμε πάλι από την αρχή...

Μήπως να το παίρναμε πάλι από την αρχή, όλο αυτό το εγχείρημα της εξέλιξης και της προόδου του ανθρώπινου είδους και του συρφετού που σέρνει πίσωθεν, σίγουρα κάτι δεν πάει καλά με δαύτο.

Εκεί στην εποχή του σιδήρου, στο αμόνι του σιδερά να σφυρηλατηθούν νέες αξίες και συνειδήσεις διότι η σημερινές είναι εμπορεύσιμες από τα χρηματιστήρια, τον κάθε τυχάρπαστο και την κουτσή Μαρία. Oι αξίες δε των καλών κειμένων ανεμοσκορπίσματα,  ανεμομαζώματα, βολοδέρνουν  ανάμεσα στα γαιδουράγκαθα. 

Όλοι αυτοί που υποσχέθηκαν να αλλάξουν τον κόσμο τον κάνανε σαν τα μούτρα τους, θα τους περιμαζέψει η Marvel στα περίφημα studio της...

Αυτοί που μπορούσαν να το κάνουν είναι όλοι τους νεκροί..

Τι απέμεινε?

Ring, ring, rin tin tin, it's 7:00 AM.

Move yourself to go again...

                    


*Οδηγίες προς επίδοξους σωτήρες: θα πρέπει πρώτα να αλλάξετε τον εαυτό σας, τα μούτρα σας και μετά τον κόσμο.

Photos: Δια χειρός εμου του ιδίου.

Viva la Rock and Roll...

Όσο ο Σίσυφος  τσουλάει εκείνη την κοτρόνα το Rock and Roll will Never Die....

              

Photo: Δια χειρός εμου του ιδίου.

Αιθεροβατώντας...

Νυφοστόλι...

Όχι!!!  δεν είμαστε ενάντιοι και homophobικοί  απεναντίας ενθαρρύνουμε, μας αρέσει και το αφαιρετικό νυφοστόλι.... και οι κρύες μπύρες τον χειμώνα από την καντίνα του Βασίλαγα. Ααα!!! και τα tobacco. Ααα!!! και τα Bοurbon...



            

Βάλαμε και το ανάλογο τραγουδάκι, φίλοι μου σχωρνάτε με...

                          

Έναν Tom για να επέλθουν οι ισορροπίες...

΄Ατιτλο

                             

Ένας σκονισμένος σωρός έργων τέχνης.

 Κατά καιρούς έχω συναντήσει μερικούς από δαύτους, (όμως αυτόν όχι) περίπου σαν κι αυτόν, καμιά δεκάρια, δεν τους συναντάς εύκολα, ο πολύς ο κόσμος στο αντίκρυσμα τους στρέφει το βλέμμα αλλού, κάποιοι περιγελούν, κάποιοι περιπαίζουν, συνηθισμένη αντίδραση. Γραφικές μοναχικές φιγούρες περιδιαβαίνουν τους δρόμους του κόσμου αδιαφορώντας για τα στερεότυπα του, την λογική του, την ηθική του, τους κανόνες του, αυτοί ακολουθούν άλλα μονοπάτια αυτά που ορίζει η ψυχή τους και το μεγαλείο της . Αν τους παρατηρήσεις καλά θα δεις πως έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους, ένα γαλήνιο πρόσωπο και ένα γέλιο από τα βάθη της ψυχής βγαλμένο,  ίσως εκδικούνται έτσι την παραφροσύνη της ιδιοτέλειας και της αλαζονείας του κόσμου, ερμηνεύοντας παράλληλα έναν άλλον, τον δικό τους... με τον τρόπο τους...

                         

                         

Poisonous pizza

Ποτέ δεν θα μπορούσα...

...να μην αναδημοσιεύσω μία τέτοια καλλιτεχνική φωτογράφηση...

Άλλωστε τα θεμέλια του μπλόγκ είναι κατά ένα μεγάλο μέρος... 

...φωτογραφικά (Σλούρπ Αιρεσία).

Ακόμη και η χθεσινοβραδυνή αποκλειστική φωτογράφηση της...

...παρουσίασης του "Λυκοκτόνου¨ μπορεί να περιμένει...

...στη σειρά μετά την ...

...πίτσα...

...η μήπως όχι?

 to be continued.

                      Maybe.

Τους μέτρησα όλους, ήταν τελικά 4 χιλιάδες και κάτι ψιλά...

Στα ΜΜΕ αναφέρθηκε πως το αξιόπιστο και συγκροτημένο κράτος μας θα διαθέσει 4.000 ένστολους για την διαφύλαξη ενός VIP...
Τουλάχιστον σ΄ αυτό ήταν συνεπείς RANK...(ΔΕΘ)